WNUK ANTOŚ W LUBLINIE

.

W dobie Polski Ludowej nastąpił gwałtowny rozwój miasta. W 1944 utworzono Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, zaś w 1953 powstała Politechnika Lubelska; z uniwersytetu wyłoniły się kolejno: Uniwersytet Medyczny w Lublinie (1949) i Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie (1955). W 1944 w Lublinie została założona Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”. W 1957 powstała Lubelska Spółdzielnia Mieszkaniowa, w tym samym roku założono Lubelskie Towarzystwo Naukowe. Zbudowano szereg zakładów przemysłowych, m.in. Fabrykę Samochodów Ciężarowych (FSC). Do 1989 ludność miasta wzrosła ponad trzykrotnie w stosunku do 1939. W okresie PRL Lublin został dwukrotnie odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu: 19 sierpnia 1946 III klasą[29], 22 lipca 1954 I klasą. Dzisiejszy Lublin zajmuje obszar 147 km², co oznacza, że jest przeszło sześć razy większy niż w chwili uzyskania prawa miejskiego w 1317, kiedy to przydzielono mu „100 łanów ziemi uprawnej i nieuprawnej według miary magdeburskiej” (czyli około 24 km²). Lublin jest wiodącym ośrodkiem po prawej stronie Wisły, największym ośrodkiem akademickim po prawej stronie Wisły oraz jednym z największych w Polsce. Inwestuje dzięki środkom Unii Europejskiej..

. FILM

BIBLIOTEKA KAMERALNA CZECHÓW - AGNIESZKA WÓJTOWICZ

.

W Bibliotece Kameralnej Czechów w Lublinie odbyło się spotkanie - z cyklu Artysta-Człowiek-Osobowość - z Agnieszką Wójtowicz, która zajmuje się twórczo: malarstwem, rysunkiem, ilustracją książkową, fotografią. Prace Agnieszki Wójtowicz (od 1990 r.) publikowane były cyklicznie w dzienniku: ,,Dzień” (cykl rysunków prezentujących szlacheckie gniazda, dworki i zabytki Lublina i lubelszczyzny) a także w: ,,Kurierze Lubelskim”, ,,Akcencie” oraz w ,,Express Faktach”. Laureatka wielu nagród m.in. w 2015 r. otrzymała Stypendium Prezydenta Miasta Lublin oraz Stypendium Marszałka Województwa Lubelskiego (2015, 2016, 2018 r.), Nagrodę Rektora UMCS w Lublinie (2006 r.). Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych i ponad 20 indywidualnych. Jej prace znajdują się w kolekcji Okręgu Lubelskiego Związku Polskich Artystów Plastyków w Lublinie, zbiorach prywatnych w kraju i za granicą..

. FILM

WOJEWÓDZKI OŚRODEK KULTURY - ELWIRA WASAK

.

Od 1995 r. jest członkiem Związku Artystów Plastyków. Uprawia malarstwo sztalugowe (akryl, olej, pastel, techniki własne) i rysunek. Zorganizowała ponad 30 wystaw indywidualnych. Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych, lokalnych, ogólnopolskich i międzynarodowych. Otrzymała cztery wyróżnienia. Jej prace znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą natomiast rysunku w instytucjach kultury jak np. Muzeum Kresów w Lubaczowie. Od 1984 r. jest członkiem, a od 2002 r. członkiem honorowym Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Lublinie. Od 2016 r. należy do Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Plastyków z siedzibą w Lublinie. Od 2018 r. pełni funkcję wiceprezesa tego stowarzyszenia. Przez kilkanaście lat działała społecznie na rzecz upowszechniania kultury plastycznej. Za tą działalność odznaczona Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Otrzymała też odznakę "Zasłużony Działacz Kultury" oraz Nagrodę i Medal Prezydeta Miasta Lublin .

. FILM

CANCUN - MEKSYK

.

Nazwa pochodzi prawdopodobnie od Kaan kuum, co w języku Majów oznacza "gniazdo węży". Dzisiejsza pisownia, to fonetyczny zapis tego słowa po hiszpańsku. Cancún jest siedzibą władz gminy Benito Juárez. Historia miasta jest krótka, gdyż rozpoczęła się w latach sześćdziesiątych XX w., gdy zapadła decyzja o budowie miejscowości wypoczynkowej, mogącej konkurować z Acapulco. Pierwszy hotel otwarto w 1974 roku. Od tamtego czasu obserwowany jest ciągły wzrost zainteresowania tym miejscem, zwłaszcza wśród amerykańskich turystów. Spowodowane jest to tym, że obsługa mówi płynnie po angielsku, rachunki płacić można w dolarach a restauracje serwują znane turystom potrawy. to jedyne miasto w Meksyku, gdzie woda z kranu jest zdatna do picia. Obecnie jest to najbardziej luksusowa miejscowość wypoczynkowa w Meksyku. .

. FILM

DOM KULTURY LSM - BO W DUSZY MI GRA... ASKI

.

Malarstwo Ewy Wójcik wypływa z zachwytu nad pięknem otaczającego ją świata. Żyjemy w dobie poszukiwań nowych środków wyrazu, często przekraczających ustalone od wieków granice. Pojęcie sztuki bywa rozciągane niemiłosiernie na zjawiska, które tak naprawdę nie mają z nią nic wspólnego. Ewa nigdy nie poddawała się takim trendom. Jest zwolenniczką klasycznej postawy malarskiej: inspirowania się światem i kreowania własnej rzeczywistości. Jej obrazy są rozpoznawalne i często porównywane do twórczości Vincenta van Gogha. Prawdopodobnie z powodu struktury i faktury. Spójność formy i bijącej z obrazów emocjonalności świadczą o sile wyrazu tego malarstwa. Każdy z obrazów porusza, zastanawia, przyciąga lub odpycha. Zawsze jednak zmusza do reakcji. W ten sposób autorka wpisuje się w panteon współczesnych twórców na całym świecie, dla których skłanianie do reakcji lub choćby nieobojętności, jest najważniejszą wartością .

. FILM